ความเครียดในที่ทำงานของบุคลากร คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

Abstract

ความเป็นมา: ความเครียดในที่ทำงานเป็นปัญหาที่สำคัญ ทำให้ประสิทธิภาพการทำงานลดลงและยังส่งผลต่อ สุขภาพกายและจิตใจ เช่น ภาวะซึมเศร้า อาการง่วงนอนในขณะทำงาน เป็นต้น วัตถุประสงค์: เพื่อหาความชุกของความเครียดระดับสูงและรุนแรงและปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อความเครียดในที่ทำงาน วัสดุและวิธีการ: บุคลากรคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ทุกคน จำนวน 1,133 คน ได้รับ แบบสอบถามแต่มีผู้ตอบแบบสอบถาม จำนวนทั้งสิ้น 740 คน เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์ แบบภาคตัดขวาง เก็บข้อมูลในช่วงเดือนพฤษภาคม ถึง เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 วิเคราะห์สหสัมพันธ์ด้วย Logistic regression ทดสอบสมมติฐานสองทาง p<0.05 ผลการศึกษา: พบความชุกของความเครียดระดับสูงและรุนแรงมากที่สุดร้อยละ 67 ในกลุ่มคนงานและพบน้อย ที่สุดร้อยละ 51.2 ในกลุ่มแพทย์ บุคลากรช่วงอายุ 20-29 ปี มีความเครียดระดับสูงและรุนแรงเป็น 1.6 เท่า ของกลุ่มอายุ 30-39 ปี บุคลากรที่มีภาวะซึมเศร้าและความง่วงในตอนกลางวันจะมีความเครียดระดับสูงและ รุนแรง กลุ่มพยาบาลมีความคิดเห็นในเรื่องสวัสดิการไม่เพียงพอสัมพันธ์กับความเครียดที่เพิ่มขึ้น สรุป: คนงานและบุคลากรอายุ 20-29 ปี มีความเครียดมากที่สุด ภาวะซึมเศร้าและความง่วงในตอนกลางวัน มีความสัมพันธ์กับความเครียด