การศึกษาทัศนคติของเยาวชนที่มีต่อการสมรสเพศเดียวกัน

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของนิสิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒที่มีต่อการสมรสโดยถูกต้องตาม กฎหมายของกลุ่มคนรักเพศเดียวกัน และเพื่อหาเหตุผลของการสนับสนุนหรือคัดค้านการออกกฎหมายการสมรสเพศเดียวกัน ดังกล่าว เพื่อให้ผู้ที่เกี่ยวข้องได้รับทราบข้อมูลที่จาเป็นในการผลักดันร่างพระราชบัญญัติการจดทะเบียนคู่ชีวิตให้ผ่านและ ประกาศใช้เป็นกฎหมายได้ โดยเป็นการวิจัยเชิงบูรณาการ คือ แบบผสมผสาน (Mix Method Research) เชิงปริมาณได้เก็บ รวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างทุกชั้นปีและทุกเพศจากการสุ่มอย่างง่ายจานวน 453 คน โดยการตอบแบบสอบถามออนไลน์ และเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยได้สัมภาษณ์นิสิตทั้งหมดซึ่งประกอบด้วยเพศชาย เพศหญิง และเพศทางเลือก คละเคล้ากันไปทุกชั้นปี โดยกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเพศทางเลือกนั้น ผู้วิจัยคัดเลือกด้วยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) และสำหรับ กลุ่มตัวอย่างเพศชายและเพศหญิง ผู้วิจัยคัดเลือกโดยการสุ่มแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) จำนวนทั้งหมด 15 คน ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับการที่จะให้มีกฎหมายรับรองการใช้ชีวิตคู่โดยถูกต้องตาม กฎหมายของคู่รักเพศเดียวกันในประเทศไทย โดยให้เหตุผลว่าคนทุกคนไม่ว่าเพศใดก็ตามควรมีสิทธิเท่าเทียมกัน หากไม่มี กฎหมายรับรองสถานะการใช้ชีวิตคู่ของคู่รักเพศเดียวกันแล้วจะเป็นการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษย์ และยังเห็นว่าหากจะ มีกฎหมายใดเพื่อออกมารับรองสิทธิแล้ว ควรจะเป็นกฎหมายเพื่อให้จดทะเบียนสมรสกันมากกว่าที่จะจดทะเบียนคู่ชีวิต เนื่องจากจะทาให้ได้สิทธิและประโยชน์เท่ากับคู่สมรสชายหญิง นอกจากนี้ในงานวิจัยยังมีข้อเสนอแนะว่ารัฐบาลควรมีมาตรการ เพื่อช่วยเหลือการใช้ชีวิตคู่ของคู่รักเพศเดียวกัน เช่น รัฐบาลควรเร่งรีบเสนอกฎหมายเพื่อให้ผ่านความเห็นชอบของฝ่ายนิติ บัญญัติในการออกกฎหมายเพื่อรับรองสิทธิในการอยู่กินร่วมกันได้ หรือควรกำหนดสัดส่วนที่นั่งในสภาให้คนที่มีความ หลากหลายทางเพศได้เข้ามาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพื่อผลักดันกฎหมายให้กับคนกลุ่มนี้ และรัฐควรร่วมมือกับองค์กร พัฒนาเอกชน (NGOs) หรือองค์กรและมูลนิธิที่ทางานรณรงค์สิทธิของคนที่มีความหลากหลายทางเพศ และสื่อมวลชนในการ รณรงค์ให้มีการนำเสนอภาพลักษณ์ของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในทางสร้างสรรค์เพื่อให้ประชาชนเข้าใจความรู้สึก นึกคิดและสิทธิของคนกลุ่มนี้