การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างเป้าหมายแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ การรับรู้สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในห้องเรียนสำหรับชั้นเรียนวิชาศึกษาทั่วไป วิธีการเรียนรู้ และการคิดอย่างมีวิจารณญาณ

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาลักษณะทั่วไปในด้านเป้าหมายแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์วิธีการเรียนรู้การรับรู้สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในห้องเรียนสำหรับชั้นเรียนวิชาศึกษาทั่วไปและทักษะการเรียนแบบการคิดอย่างมีวิจารณญาณของผู้เรียนและ (2) ตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างตัวแปรเป้าหมายแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์วิธีการเรียนรู้การรับรู้สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในห้องเรียนสำหรับชั้นเรียนวิชาศึกษาทั่วไปและทักษะการเรียนแบบการคิดอย่างมีวิจารณญาณของผู้เรียนกลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒที่เรียนรายวิชาศึกษาทั่วไปจำนวน 547 คนการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติบรรยายและสถิติวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างผลการวิจัยปรากฏว่าผู้เรียนส่วนใหญ่มีลักษณะการรับรู้สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในห้องเรียนสำหรับชั้นเรียนวิชาศึกษาทั่วไปแบบร่วมมือกันมีเป้าหมายแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์แบบมุ่งความรู้มีวิธีการเรียนรู้แบบผิวเผินและผู้เรียนมีทักษะการเรียนแบบการคิดอย่างมีวิจารณญาณในระดับค่อนข้างมากและโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้นและมีการปรับโมเดลเพิ่มเติมมี ความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ซึ่งจากโมเดลแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของตัวแปรต่างๆที่ส่งผลต่อทักษะการเรียนแบบการคิดอย่างมีวิจารณญาณของผู้เรียนผลการวิจัยนี้ให้ข้อเสนอแนะเพื่อสร้างนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้โดยสร้างองค์ความรู้เพิ่มเติมในการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้สำหรับผู้เรียนในรายวิชาศึกษาทั่วไป