ผลการใช้รูปแบบการพัฒนาวิชาชีพแบบดูแลให้คำปรึกษา (Mentoring) เพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ที่ส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ในวิชาสังคมศึกษา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

Abstract

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการพัฒนาทางวิชาชีพแบบดูแลให้คำปรึกษา (Mentoring) ผลการวิจัย พบว่า 1. หลังการใช้รูปแบบการพัฒนาวิชาชีพแบบดูแลให้คำปรึกษา (Mentoring) เพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการ เรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ส่งผลให้นิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู มีความ สามารถในการจัดการเรียนรู้ ที่ส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนสูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบ 2. หลังการใช้รูปแบบการพัฒนาวิชาชีพแบบดูแลให้คำปรึกษา (Mentoring) เพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการ เรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ส่งผลให้นักเรียนมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ในวิชาสังคมศึกษาสูงกว่า ก่อนการใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. โดยภาพรวมนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู มีความพึงพอใจต่อรูปแบบการพัฒนาวิชาชีพแบบดูแลให้คำปรึกษา (Mentoring) โดยภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (X=3.94, S.D=.38) 4. โดยภาพรวมนักเรียนมีความพึงพอใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ที่ส่งเสริมการ คิดวิเคราะห์อยู่ในระดับมากที่สุด ( X=4.55, S.D=.05) เพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ที่ส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ของนักเรียนดังนี้ 1) ศึกษาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่ส่งเสริมความสามารถ ในการคิดวิเคราะห์ในวิชาสังคมศึกษาของนักเรียน 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ในวิชาสังคมศึกษา ของนักเรียนก่อนและหลังเรียน 3) ศึกษาความพึงพอใจของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่มีต่อการใช้รูปแบบการพัฒนา วิชาชีพ แบบดูแลให้คำปรึกษา (Mentoring) และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ของนิสิต ฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็น นิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูสาขาสังคมศึกษา จำนวน 1 คน ที่ฝึกปฏิบัติการสอนและฝึกประสบการณ์วิชาชีพวิชาสังคมศึกษา ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ห้องที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง และนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2558 ที่เรียนรายวิชาสังคมศึกษา จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 52 คน ที่ได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย รูปแบบการพัฒนาวิชาชีพ (AT_PSM Mentoring Model - 4A Model ) แบบวัดความเข้าใจของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ แผนการจัดการ การเรียนรู้ แบบประเมินความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินความสามารถในการ จัดการเรียนรู้ ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู แบบสอบถามความพึงพอใจของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่มีต่อการใช้รูปแบบ แบบประเมินความสามารถในการคิดวิเคราะห์ในวิชาสังคมศึกษาของนักเรียน และแบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียน เกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้ของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ( X ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) และการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยค่าที (t-test dependent) และประมวลสรุปด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาพรรณนาความ (Journal Writing)