การศึกษาแบบจำลองการประมาณค่าอินทรียวัตถุ : กรณีศึกษาการเพาะปลูกยางพารา

Abstract

โครงงานวิศวกรรมเคมีนี้มีวัตถุประสงค์ข้อแรก เพื่อศึกษาและประเมินผลจากแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงปริมาณอินทรียวัตถุใต้ดิน (ดิน) และเหนือพื้นดิน (ต้นยางพารา) กรณีการเพาะปลูกยางพารา ระยะเวลา 25 ปี โดยใช้เทคนิคการถดถอยในการวิเคราะห์ข้อมูลการทดลอง ผลการศึกษาพบว่า แบบจำลองการเปลี่ยนแปลงปริมาณอินทรีวัตถุ ขึ้นอยู่กับค่าคงที่ปัจจัย 4 ด้าน คือ ค่าคงที่ของอินทรียวัตถุ ภูมิอากาศ ภูมิประเทศ และการจัดการดิน โดยแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงปริมาณอินทรียวัตถุใต้ดิน กรณีไม่กรีดยางพารา เป็นสมการจลนพลศาสตร์แบบปฏิกิริยาอันดับหนึ่ง มีค่าคงที่ของดิน (k0,soil,non-tapping) เท่ากับ 0.0067 ปี-2องศาเซลเซียส-1 แบบจำลองการเปลี่ยนแปลงปริมาณอินทรียวัตถุใต้ดิน กรณีกรีดยางพารา ช่วงก่อนกรีด (0 ถึง 6 ปี) และหลังกรีด (7 ปี ขึ้นไป) เป็นสมการจลนพลศาสตร์แบบปฏิกิริยาอันดับหนึ่งและศูนย์ มีค่าคงที่ของดิน (k0,soil,tapping) เท่ากับ 0.0067 ปี-2องศาเซลเซียส-1 และ 0.172 ตันต่อเฮกเตอร์ ปี-2∙องศาเซลเซียส-1ตามลำดับ แบบจำลองการเปลี่ยนแปลงปริมาณอินทรียวัตถุในต้นยางพารา เป็นสมการจลนพลศาสตร์แบบปฏิกิริยาอันดับศูนย์ ซึ่งมีค่าคงที่การเจริญเติบโตของต้นยางพารา (k0,plant) เท่ากับ 0.8209 ตันต่อเฮกเตอร์∙ปี-2∙องศาเซลเซียส-1และมีวัตถุประสงค์ข้อที่สอง เพื่อประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมด้านภาวะโลกร้อน (GWP) ด้วยวิธี IPCC (2007) และประเมินมูลค่าเชิงเศรษฐกิจด้วยระบบคาร์บอนเครดิต หน่วยศึกษาคือ สวนยางพาราอายุ 25 ปี ในพื้นที่ 1 เฮกเตอร์ ผลการศึกษาพบว่า ค่าผลกระทบสิ่งแวดล้อมด้านภาวะโลกร้อนสุทธิ กรณีไม่กรีดและกรณีกรีดยางพารามีค่าเท่ากับ -2,189 และ -521 ตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า ตามลาดับ และค่าคาร์บอนเครดิตของสวนยางพารา กรณีไม่กรีดและกรณีกรีดยางพารา มีค่าเท่ากับ 81,550 และ 20,378 บาท ตามลำดับ