แรงจูงใจทางการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของนักท่องเที่ยวชาวไทย ที่เดินทางไปยังเทวสถานพราหมณ์ – ฮินดูและศาลเจ้าจีนในกรุงเทพ มหานคร

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมและแรงจูงใจ และเปรียบเทียบแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางไปยังเทวสถานพราหมณ์–ฮินดูและศาลเจ้าจีนในกรุงเทพมหานคร ผู้วิจัยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวไทยจำนวน 400 คนที่ท่องเที่ยวเทวสถานพราหมณ์–ฮินดูและศาลเจ้าจีนสถานที่ละ 200 คน นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวทั้งสองกลุ่มส่วนใหญ่เดินทางท่องเที่ยวกับเพื่อน ค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวไม่เกิน 500 บาท และได้รับข้อมูลจากโซเชียลมีเดีย โดยกลุ่มเทวสถานพราหมณ์–ฮินดูส่วนใหญ่เดินทางช่วงวันธรรมดา เพื่อท่องเที่ยวและขอพรเรื่องความรัก ขณะที่กลุ่มศาลเจ้าจีนส่วนใหญ่เดินทางช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เพื่อท่องเที่ยวและขอพรเรื่องการงาน แรงจูงใจทางการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางไปยังเทวสถานพราหมณ์-ฮินดูในกรุงเทพมหานคร พบว่าภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( x̅ = 4.21) ได้แก่ ด้านสถานภาพและชื่อเสียง ด้านกายภาพ ด้านวัฒนธรรม มีเพียงด้านระหว่างบุคคลที่พบว่ามีแรงจูงใจอยู่ในระดับมาก ขณะที่กลุ่มศาลเจ้าจีนพบว่ามีแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวในภาพรวมและทุกรายด้านอยู่ในระดับมาก (x̅ = 4.05) ได้แก่ ด้านสถานภาพและชื่อเสียง ด้านกายภาพ ด้านวัฒนธรรม และด้านระหว่างบุคคลเมื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจทางการท่องเที่ยวระหว่างสถานที่เทวสถานพราหมณ์-ฮินดู และศาลเจ้าจีน พบว่าในภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

This research was study about the behavior and motivations, as well as to compare the religious tourism motivations of Thai tourists visiting Brahmin-Hindu temples and Chinese shrines in Bangkok. The researcher used questionnaires to collect data from a sample of 400 Thai tourists, comprising 200 visitors to Brahmin-Hindu temples and 200 visitors to Chinese shrines. The data were analyzed using statistical software. The findings revealed that the majority of tourists in both groups traveled with friends, spent less than 500 baht, and received information from social media. Most visitors to Brahmin–Hindu temples traveled on weekdays, primarily for tourism and to seek blessings related to love. In contrast, most visitors to Chinese shrines traveled on weekends, mainly for tourism and to seek blessings related to work. Regarding religious tourism motivations, the overall motivation level of Thai tourists visiting Brahmin–Hindu temples was found to be at the highest level (x̅ = 4.21), especially in terms of status and reputation, physical aspects, and cultural aspects. Only the interpersonal aspect was found to be at a high level. Meanwhile, for visitors to Chinese shrines, the overall religious tourism motivation and all aspects—status and reputation, physical aspects, cultural aspects, and interpersonal aspects—were found to be at a high level (x̅ = 4.05). A comparison of the religious tourism motivations between the two types of sites—Brahmin–Hindu temples and Chinese shrines—the results showed a statistically significant difference at the 0.05 level.