Publication: การวางแผนระบบฟาร์มยางพาราในตำบลเสี้ยว อำเภอเมือง จังหวัดเลย
0
0
Issued Date
2012
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Access Rights
open access
Rights
ผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
Bibliographic Citation
KHON KAEN AGR. J. 40 : 109-118
Suggested Citation
จิรวัฒน์ เจริญสถาพรกุล การวางแผนระบบฟาร์มยางพาราในตำบลเสี้ยว อำเภอเมือง จังหวัดเลย. KHON KAEN AGR. J. 40 : 109-118. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14740/9281
Alternative Title(s)
Rubber based farming systems planning in Seaw subdistrict, Muang district, Loei province
Author(s)
Organization
Abstract
วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อวางแผนรูปแบบฟาร์มยางพาราให้มีความเหมาะสมเชิงเศรษฐกิจในตำบลเสี้ยว อำเภอเมือง จังหวัดเลย ผู้วิจัยสุ่มแบบเจาะจง 3 หมู่บ้าน และใช้แบบสัมภาษณ์เกษตรกรกลุ่มตัวอย่างจำนวน 50 ราย ทั้งนี้การเข้าถึงกลุ่มตัวอย่างเป็นการสุ่มอย่างง่าย จากนั้นใช้วิธีเชิงพรรณนาเพื่อวิเคราะห์ข้อมูลและใช้โปรแกรมเชิงเส้น
เพื่อวางแผนระบบ ผลการศึกษาหลักๆ มีดังนี้ ระบบฟาร์มจำลองทำให้รายได้สุทธิของฟาร์มเพิ่มขึ้นในปีแรกของการเพาะปลูก
โดยควรจัดสรรเพื่อปลูกยางพารา : ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ : ลูกเดือย ในสัดส่วนประมาณร้อยละ 41.20 : 22.73 : 36.07 แต่ถ้า
เกษตรกรต้องการปลูกพืชแซมยางชนิดเดียว สัดส่วนพื้นที่เพาะปลูกยางพารา : ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์หรือลูกเดือย
คิดเป็นประมาณร้อยละ 48.93 : 51.07 ตลอดจนระบบฟาร์มจำลองสะท้อนว่าในพื้นที่ไม่มีปัญหาการขาดแคลนแรงงาน
นอกจากนี้ผลการศึกษายังมีนัยว่าสถาบันการเงินของรัฐและเอกชนควรขยายสินเชื่อไปยังฟาร์มในตำบลเสี้ยว
The objective of research was to plan the rubber-based farming system in Seaw Subdistrict, Muang District, Loei Province regarding the economically optimal cropping pattern. The researcher utilized a purposive sampling for 3 villages and then a total of 50 farmers were interviewed accidentally with the aid of structured questionnaire. The methods of descriptive analysis as well as linear programming (LP) approach were employed. The LP results were revealed mainly as follow. In the first cropping year, the net on-farm income of rubber based farming systems increased according to the replicated farm. As the result of area allocation, the optimal ratio of cultivated area for the rubber, corn and millet should be 41.20: 22.73: 36.07. Meanwhile, if the farmer would like to grow only one type of inter crop, the optimal ratio of planted area for the rubber and corn or millet should be 48.93: 51.07. Apart from this, the simulated farm reflected that the scarcity of labor input was not appeared in the study area. The results also implied that the government and private financial institution should expand the credit line to the rubber farm in Seaw Subdistrict.
The objective of research was to plan the rubber-based farming system in Seaw Subdistrict, Muang District, Loei Province regarding the economically optimal cropping pattern. The researcher utilized a purposive sampling for 3 villages and then a total of 50 farmers were interviewed accidentally with the aid of structured questionnaire. The methods of descriptive analysis as well as linear programming (LP) approach were employed. The LP results were revealed mainly as follow. In the first cropping year, the net on-farm income of rubber based farming systems increased according to the replicated farm. As the result of area allocation, the optimal ratio of cultivated area for the rubber, corn and millet should be 41.20: 22.73: 36.07. Meanwhile, if the farmer would like to grow only one type of inter crop, the optimal ratio of planted area for the rubber and corn or millet should be 48.93: 51.07. Apart from this, the simulated farm reflected that the scarcity of labor input was not appeared in the study area. The results also implied that the government and private financial institution should expand the credit line to the rubber farm in Seaw Subdistrict.