จุดกำเนิดแห่งการกระจายอำนาจให้ท้องถิ่น ภายใต้ระเบียบรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 กรณีศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ

Abstract

บทความนี้ต้องการนำเสนอให้เห็นถึงการสถาปนาการกระจายอำนาจให้ท้องถิ่น โดยปรับปรุงมาจากรายงานวิจัยเรื่อง ประวัติศาสตร์การเมืองไทย เรื่องการเปรียบเทียบการเมืองท้องถิ่น สมัยทักษิณ ชินวัตร และ สมัยพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา กรณีศึกษาจังหวัดสมุทรปราการหลังรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 กรณีศึกษาพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ โดยที่จากเดิมก่อนการใช้ รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 ท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรปราการ ไม่สามารถกำหนดแนวทางนโยบาย หรือกำหนดอนาคตของตนเองได้ เพราะอำนาจถูกรวมศูนย์อยู่ที่ระบบราชการแบบรวมศูนย์อำนาจ และให้อำนาจเจ้าหน้าที่รัฐในส่วนของอำเภอ เป็นผู้ควบคุม ให้กำนันและผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้จัดการท้องที่เท่านั้น แต่หลังจากรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 นี้เอง ได้มีการจัดตั้งสภาองค์การบริหาร ส่วนตำบล นักการเมืองท้องถิ่นในพื้นที่ต่างๆ ในพื้นที่สมุทรปราการ ได้เห็นช่องทางการสร้างฐานอำนาจให้กับตนในส่วนของ ตำบล ทำให้พวกเขาเหล่านั้นขยับขยายตัวเอง เข้าสู่องค์การบริหารส่วนท้องที่ต่างๆ และที่สำคัญยังใช้ระบบอุปถัมภ์เครือข่าย สร้างฐานอำนาจให้กับตน นำไปสู่การมีฐานเสียงที่เข้มแข็งในท้องถิ่น มีอำนาจต่อรองกับการเมืองในระดับชาติได้สำเร็จ