Publication: อิทธิพลของปัจจัยด้านการรับรู้ความเสี่ยงจากสถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19ที่มีต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศไทยด้วยตนเองของนักท่องเที่ยวชาวไทย
1
1
Issued Date
2022-08-08
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Access Rights
Open Access
Rights
ผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
Suggested Citation
ภาวิณี โฆสะนันท์ชัย (2022). อิทธิพลของปัจจัยด้านการรับรู้ความเสี่ยงจากสถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19ที่มีต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศไทยด้วยตนเองของนักท่องเที่ยวชาวไทย. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14740/51870
Alternative Title(s)
Influences of risk perception from covid-19 virus outbreak toward domestic touring among thai tourists
Author(s)
Advisor(s)
Organization
Abstract
The purpose of this research is to study the Influences of risk perception from covid-19 virus outbreak toward domestic touring among thai tourists. The sample group consisted of four hundred thai tourists who are over 20 years old and travel in Thailand by themselves from March 2021 onwards . Questionnaire is used as the tool to collect data. Statistical analysis used include percentage, mean, standard deviation for the hypothesis test uses a differential analysis also t-test, one way anova , brown-forsythe and regression analysis.The research found that most respondents were male, ages between twenty until twenty-nine, earned a monthly income lower 10,000Baht, occupation as a student and education level is lower than a bachelor's degree. The overall opinions toward the product factors were at a good level. The results of the hypotheses testing showed that 1.The respondents of different of gender, ages, salary income, occupation and education had different affects travel in terms of the number of people participating in the trip and the frequency of tourism is different. 2.Risk perception of thai tourists in terms of time risk and social risk influences on their travel behavior in Thailand in terms of the number of people participating in the trip and the frequency of tourism. 3. Thai tourists who have different knowledge and understanding of Covid-19 epidemic affects travel in terms of the number of people participating in the trip and the frequency of tourism is different.
การวิจัยครั้งนี้มุ่งเน้นศึกษาเรื่อง อิทธิพลของปัจจัยด้านการรับรู้ความเสี่ยงจากสถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ที่มีต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศไทยด้วยตนเองของนักท่องเที่ยวชาวไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีอายุตั้งแต่ 20ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ค่าสถิติที่ใช้ในการวัดข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานใช้การวิเคราะห์ความแตกต่าง โดยใช้สถิติที่ใช้เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และสถิติการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุระหว่าง 20-29ปี มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่ำกว่า 10,000บาท ส่วนใหญ่มีอาชีพเป็นนิสิตและนักศึกษา และระดับการศึกษาอยู่ในระดับต่ำกว่าปริญญาตรี ผลการทดสอบสมมติฐานที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 พบว่า 1. นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีลักษณะส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน อาชีพ และระดับการศึกษา ที่แตกต่างกัน มีผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วยตนเอง ในด้านจำนวนบุคคลที่ร่วมเดินทางท่องเที่ยว และด้านความถี่ในการท่องเที่ยวแตกต่างกัน 2.การรับรู้ความเสี่ยงของนักท่องเที่ยวชาวไทยใน ด้านเวลา และด้านสังคม มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วยตนเอง ในด้านจำนวนบุคคลที่ร่วมเดินทางท่องเที่ยว และด้านความถี่ในการท่องเที่ยว 3.นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับมาตรการการป้องกันการแพร่ระบาดของโรคไวรัส Covid-19 แตกต่างกันมีพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วยตนเองในด้านจำนวนบุคคลที่ร่วมเดินทางท่องเที่ยว และด้านความถี่ในการท่องเที่ยว
การวิจัยครั้งนี้มุ่งเน้นศึกษาเรื่อง อิทธิพลของปัจจัยด้านการรับรู้ความเสี่ยงจากสถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ที่มีต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศไทยด้วยตนเองของนักท่องเที่ยวชาวไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีอายุตั้งแต่ 20ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ค่าสถิติที่ใช้ในการวัดข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานใช้การวิเคราะห์ความแตกต่าง โดยใช้สถิติที่ใช้เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และสถิติการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุระหว่าง 20-29ปี มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่ำกว่า 10,000บาท ส่วนใหญ่มีอาชีพเป็นนิสิตและนักศึกษา และระดับการศึกษาอยู่ในระดับต่ำกว่าปริญญาตรี ผลการทดสอบสมมติฐานที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 พบว่า 1. นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีลักษณะส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน อาชีพ และระดับการศึกษา ที่แตกต่างกัน มีผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วยตนเอง ในด้านจำนวนบุคคลที่ร่วมเดินทางท่องเที่ยว และด้านความถี่ในการท่องเที่ยวแตกต่างกัน 2.การรับรู้ความเสี่ยงของนักท่องเที่ยวชาวไทยใน ด้านเวลา และด้านสังคม มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วยตนเอง ในด้านจำนวนบุคคลที่ร่วมเดินทางท่องเที่ยว และด้านความถี่ในการท่องเที่ยว 3.นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับมาตรการการป้องกันการแพร่ระบาดของโรคไวรัส Covid-19 แตกต่างกันมีพฤติกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วยตนเองในด้านจำนวนบุคคลที่ร่วมเดินทางท่องเที่ยว และด้านความถี่ในการท่องเที่ยว
Degree Name
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
Degree Level
ปริญญาโท
Degree Discipline
การตลาด
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ