Publication: ปัจจัยแรงจูงใจและปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองของผู้หญิงผ่านออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานคร
1
0
Files
Issued Date
2020-12-18
Resource Type
Language
tha
File Type
application/pdf
Access Rights
Open Access
Rights
ผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
Suggested Citation
Pornpen Ngamwat, พรเพ็ญ งามวัฒน์ (2020). ปัจจัยแรงจูงใจและปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองของผู้หญิงผ่านออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานคร. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14740/51887
Alternative Title(s)
Motivation and perceived risk relating to buying behavior
on second hand clothes of women on online in bangkok metropolis
Author(s)
Advisor(s)
Abstract
The aim of this study in terms of the motivation and risk perception factors related to second-hand clothes purchasing behavior among females via the online market in Bangkok. The samples included 400 females who purchased second-hand clothes via the online market. The data collection was conducted using online questionnaires. The statistics used for analysis included frequency distribution, percentage, mean, SD, t-test, One-Way ANOVA, and relationship analysis by Pearson Product Moment Correlation Coefficient. The results of the study were as follows: most of the respondents were 20-29 years old, with a Bachelor’s degree level of education. Mostly, they were employees in private companies with an average income of 30,000-39,999 THB/month. A level of motivation factors in terms of reason and emotion were high-risk perception factors which consisted of utilization, physical, financial, psychological, and time risks. However, the level of risk perception factors in terms of social risk was medium and based on the hypothesis test with a statistical significance of 0.05. The females with the same level of age and income had different second-hand clothes purchasing behaviors in terms of purchasing expenses and purchasing quantities. At the same time, motivation factors in terms of reason were related to the purchasing behaviors of second-hand clothes in terms of purchasing frequency. The motivation factors in terms of emotion were related to purchasing expenses. The risk perception factors in terms of utilization risk are related to second-hand clothes purchasing behavior in terms of purchasing quantity, while the risk perception factors in terms of social and time risks were related to purchasing expenses.
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยแรงจูงใจและปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองของผู้หญิงผ่านออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างคือผู้หญิงที่เคยซื้อเสื้อผ้ามือสองผ่านทางออนไลน์ จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามในรูปแบบออนไลน์เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือการแจกแจงความถี่ ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแตกต่างโดยใช้ค่าที การวิเคราะห์ค่าความแปรปรวนทางเดียวและการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สถิติความสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียรสัน ผลการวิจัยพบว่า ผู้หญิงที่ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 20-29 ปี ระดับการศึกษาปริญญาตรี ประกอบอาชีพพนักงานเอกชน มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 30,000-39,999บาท ปัจจัยแรงจูงใจด้านเหตุผลและด้านอารมณ์อยู่ในระดับมาก ปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยง ได้แก่ ความเสี่ยงจากการใช้งาน ด้านกายภาพ ด้านการเงิน ด้านจิตวิทยา ด้านเวลาอยู่ในระดับมาก และด้านสังคมอยู่ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบสมมติฐานที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 พบว่า ผู้หญิงที่มีอายุและรายได้แตกต่างกันพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองในด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ ด้านปริมาณในการซื้อแตกต่างกัน ปัจจัยแรงจูงใจด้านเหตุผลมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านความถี่ในการซื้อ ด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ ปัจจัยแรงจูงใจด้านอารมณ์มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ ปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงจากการใช้งานมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านปริมาณในการซื้อ ปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงด้านสังคมและปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงด้านเวลามีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยแรงจูงใจและปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองของผู้หญิงผ่านออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างคือผู้หญิงที่เคยซื้อเสื้อผ้ามือสองผ่านทางออนไลน์ จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามในรูปแบบออนไลน์เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือการแจกแจงความถี่ ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแตกต่างโดยใช้ค่าที การวิเคราะห์ค่าความแปรปรวนทางเดียวและการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สถิติความสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียรสัน ผลการวิจัยพบว่า ผู้หญิงที่ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 20-29 ปี ระดับการศึกษาปริญญาตรี ประกอบอาชีพพนักงานเอกชน มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 30,000-39,999บาท ปัจจัยแรงจูงใจด้านเหตุผลและด้านอารมณ์อยู่ในระดับมาก ปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยง ได้แก่ ความเสี่ยงจากการใช้งาน ด้านกายภาพ ด้านการเงิน ด้านจิตวิทยา ด้านเวลาอยู่ในระดับมาก และด้านสังคมอยู่ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบสมมติฐานที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 พบว่า ผู้หญิงที่มีอายุและรายได้แตกต่างกันพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองในด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ ด้านปริมาณในการซื้อแตกต่างกัน ปัจจัยแรงจูงใจด้านเหตุผลมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านความถี่ในการซื้อ ด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ ปัจจัยแรงจูงใจด้านอารมณ์มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ ปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงจากการใช้งานมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านปริมาณในการซื้อ ปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงด้านสังคมและปัจจัยการรับรู้ความเสี่ยงด้านเวลามีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้ามือสองด้านค่าใช้จ่ายในการซื้อ
Description
MASTER OF BUSINESS ADMINISTRATION (M.B.A.)
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.)
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.)
Degree Grantor(s)
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ